Ξενυχτισμένες από την ενδελεχή ανάγνωση της λίστας που πρόλαβε να δημοσιεύσει η zougla (στη zoula) λίγο πριν βγεί το HOT DOC στα περίπτερα, υποδεχτήκαμε τον αγαπητό μας Γιώργο Σαλιάρη Φασσέα, Executive Director του Ogilvy Group Greece.
Από το LSE, στην Yellow Net Road, την Google και τώρα επικεφαλής του κορυφαίου ομίλου επικοινωνίας στην Ελλάδα, ο Γιώργος παραμένει ..ο Γιώργος. Ακούστε γιατί εδώ:
Κάθε τελευταία Τετάρτη του μήνα στις 8.00 το βράδυ, η Σοφία Αποστολιά και η Μελίνα Σπαθάρη, φέρνουν κοντά μας μια χώρα μέσα από τα μάτια ενός εργαζόμενου στο ανθρωπιστικό έργο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, αλλά και ενός ανθρώπου αυτής της χώρας που ζει στην Ελλάδα. Αναμνήσεις, βιώματα, πληροφορίες, ιστορία, μουσική, κουζίνα, στην εκπομπή μας δεν είναι παρά προσχήματα για να νιώσουμε πως το πιο όμορφο πράγμα στην ανθρώπινη εμπειρία είναι η ουσιαστική, χωρίς στερεότυπα, επαφή με το "άλλο", το ξένο, το διαφορετικό.
Η Κοκκινομπαλόνη (@kokkinompaloni) και ο Αλέξανδρος Μπίστης (@albist) συζητάνε για μερικά από τα πιθανά σενάρια που θα μας συντροφέψουν τις κρύες νύχτες του χειμώνα.
Αν για κάποιο μυστήριο λόγο θέλετε να αποθηκεύσετε την εκμπομπή, ιδού!
Ηχογραφημένη η εκπομπή της Παρασκευής 26/10 με θέμα: Βιρμανία: Διαδικασίες ειρήνευσης
-Ποιες είναι οι πολιτικές εξελίξεις στην Βιρμανία αυτή την περίοδο ? -Για ποιόν λόγο η στρατιωτική δικτακτορία επιδιώκει ειρήνευση με την αντιπολίτευση και με τις πάμπολλες επαναστατημένες εθνότητες ? -Πως προδιαγράφεται το μέλλον για αυτή την μακρινή σε εμάς χώρα?
Την εισήγηση επιμελείται ο Γιώργος Σκ. Ο Γιώργος Σκ, ακαδημαϊκός και μέλος της ομάδας Resistencias.
Τα τραγούδια που παίζουν στην εκπομπή, τα βλέπετε πατώντας πάνω στο player.
Το σήμα της εκπομπής είναι το Dancing Lasha Tumbai των Verka Serduchka -συμμετοχή Eurovision 2007 για την Ουκρανία.
To χαλί της εκπομπής είναι το Jungle Fever των Chakachas
Η αποψινή εκπομπή επιχειρεί ένα φανταστικό οδοιπορικό στις αμερικανικές λεωφόρους με ηχητικές αποσκευές από την γειτονική Τζαμάϊκα ώστε να ακούσουμε funk ως το soundtrack των civil rights κινημάτων των δεκαετιών του 1960 και 1970 στις ΗΠΑ όχι όμως έτσι όπως μεταδιδόταν από τα στερεοφωνικά των Μαύρων Πανθήρων αλλά από τα τζαμαϊκάνικα soundsystem, δικαιολογώντας έτσι τον όρο μάυρη μουσική του Μαύρου Ατλαντικού για να δανειστούμε από την μουσική/πολ/σμική κοινωνιολογία του Paul Gilroy όπως την ανέπτυξε στο βιβλίο του The Black Atlantic όπου ερμηνεύει τον μαύρο αστικό πολιτισμό ως αμοιβαία συνδεόμενο με τους γεωγραφικούς του δορυφόρους είτε μιλάμε για το Kingston, την Νέα Υόρκη, την Αβάνα, την Νέα Ορλεάνη, το Sao Paolo η την Accra...
H Κοκκινομπαλόνη (@kokkinompaloni) και ο Αλέξανδρος Μπίστης (@albist), σε μια εκπομπή με θέμα την εγκατάσταση των μεταλλείων χρυσού στις Σκουριές Χαλκιδικής και τις αντιδράσεις φορέων και κατοίκων. Σε τηλεφωνική συνομιλία ο Σάββας Τσελεπίδης, μέλος της αντιπροσωπείας του ΤΕΕ Μ-Θ και υποψήφιος βουλευτής Χαλκιδικής με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και δια ζώσης με το Γιώργο Σπυρόπουλο, μέλος της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ.
Συμπίπτοντας με τα γενέθλια του Μάνου Χατζηδάκι, οι μουσικές ειναι όλες δημιουργίες του.
Αν σας άρεσε τόσο που θέλετε να την κατεβάσετε, θα την βρείτε εδώ
Κι αν θέλετε να διαβάσετε κάποια σχετικά κείμενα, μερικά από τα οποία αναφέρθηκαν στην εκπομπή:
#roz_taxiarhies 20 Oct Η εκπομπή του Σαββάτου 20 Οκτωβρίου με συνέχεια του αφιερώματος σε μεγάλες γυναικείες φωνές. Με @christina_la / χριστίνα και @ailatank / ναταλία.
Τα τραγούδια που παίζουν στην εκπομπή, τα βλέπετε πατώντας πάνω στο player.
Το σήμα της εκπομπής είναι το Dancing Lasha Tumbai των Verka Serduchka -συμμετοχή Eurovision 2007 για την Ουκρανία.
To χαλί της εκπομπής είναι το Jungle Fever των Chakachas.
Την ώρα που το Ισραηλινό ναυτικό επιτέθηκε στην Estelle, ευτυχώς χωρίς κανένα θύμα, εμείς μιλάγαμε για το TEDx Athens 2012 μαζί με τον @kalavros. Μάθαμε τους βασικούς ομιλητές - όσους έχουν ήδη ανακοινωθεί- το γιατί επελέγη το βασικό θέμα ''The Ones Who Do'', πως αντιμετωπίζεται το θέμα των εισιτηρίων και ναι, το mail του Δημήτρη είναι διαθέσιμο αν υπάρχει κάποιος που αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα στο να πληρώσει το εισιτήριο των 45 ευρώ.
Στην συνάντηση ακτιβιστών φοιτητών που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή και το Σάββατο, 12 και 13 Οκτώβρη στο Οντάριο του Καναδά και διοργανώθηκε από την Καναδική Συνομοσπονδία Φοιτητών - Οντάριο (http://activistassembly.ca/). Το Σάββατο, 13 Οκτώβρη, στα πλαίσια της συνάντησης διοργανώθηκε η κεντρική συζήτηση των εργασιών της συνάντησης στην οποία συμμετείχαν φοιτητές από την Ισπανία, τη Χιλή, το Κεμπέκ και την Ελλάδα. Η συζήτηση είχε τίτλο "Φοιτητικοί αγώνες στον κόσμο".
Σήμερα λοιπόν, Σάββατο, 20 Οκτώβρη, stiw 18:00, η χώρα του Ποτέ Ποτέ φιλοξενεί στο στούντιο του Radiobubble ένα από τα "χαμένα παιδιά" του φοιτητικού κινήματος. Τον Παναγιώτη Λούβρο φοιτητή στη σχολή των Μηχανολόγων Μηχανικών του ΕΜΠ, που ταξίδεψε μέχρι τον Καναδά, παραβρέθηκε στο διεθνές ραντεβού των φοιτητών στο Οντάριο και θα μας μεταφέρει την εμπειρία του από τη συνάντησή του με τους φοιτητικούς αγώνες της Χιλής, το νικηφόρο φοιτητικό κίνημα του Κεμπέκ, τις φοιτητικές κινητοποιήσεις της Ισπανίας και τα ελληνικά πανεπιστήμια της κρίσης.
υ.γ.
και στις 19:50 το δεύτερο ισπανόφωνο δελτίο του Radiobubble , με τις ειδήσεις όπως επιλέχθηκαν από την συντακτική ομάδα του #rbnews en español
Η αποψινή εκπομπή ιχνηλατεί το φαινόμενο της skinhead reggae έτσι όπως γεννήθηκε και αναπτύχθηκε στα αστικά κέντρα της Μ.Βρετανίας περί τα τέλη της δεκαετίας του 1960, με αποκορύφωμα τα χρόνια 1968-1972.
Η skinhead reggae παρά τα υφολογικά της δάνεια από την Τζαμάϊκα αποτελεί αμιγώς βρετανικό στυλιστικό, μουσικό και κοινωνικό φαινόμενο έτσι όπως προέκυψε σε μία Μ.Βρετανία που παρέπαιε προσανατολιζόμενη σε μια οικονομία που κατέρρεε προαναγγέλοντας την γκρίζα πολιτική του Θατσερισμού όπως αυτή κυριάρχησε την επόμενη δεκαετία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα του κλίματος της εποχής είναι και η περίφημη ομιλία του συντηρητικού Enoch Powell, ''Rivers of Blood'' που έσπειρε κύμα πανικού γύρω από το μεταναστευτικό ζήτημα και όσο (διακαίως!) εξόργισε πολλούς, ταυτόχρονια ενέπνευσε και τα πιο ακροδεξιά στοιχεία της βρετανικής κοινωνίας προετοιμάζοντας το έδαφος για τις πολλές αναταραχές που θα ακολουθούσαν τις επόμενες δεκαετίες.
Τι είναι όμως και τι είναι οι skinheads; Στην πραγματικότητα αποτελούν την σκληροτράχηλη παραφυάδα των mods (των οποίων η αίγλη μεσουράνησε την δεκαετία του 1950) ενώνοντας στοιχεία από τους οπαδούς ποδοσφαιρικών ομάδων (football terrace boot-boys) με στυλιστικές (και κυρίως μουσικές) αναφορές στα rude boys (''γκάγκστερ'') του Kingston της Τζαμάϊκας.
Η αγάπη τους για την reggae προέρχεται από τη μουσική που χρησιμοποιούσαν οι rudies του Kingston, ως soundtrack για τη δική τους επικράτηση στο αστικό τοπίο της τζαμαϊκάνικης πρωτεύουσας, και κυρίως το rocksteady και το ska, μέχρι η skinhead reggae να γίνει αναγνωρίσιμο ''είδος'' της reggae επί βρετανικού εδάφους, με τα δικά της record label όπως Bluebeat, Trojan και Pama που έσπευσαν να εκμεταλευτούν εμπορικά την άνθηση του νέου αυτού είδους μουσικής.
Πέρα από την αδυναμία τους για την reggae όμως οι skinheads σπανίως αποχωρίζονταν την αγάπη τους για τη μπάλα και τη βία, όχι μόνο των γηπέδων αλλά συχνά και τη ρατσιστική βία όπως μαρτυρούν περιστατικά όπου οι skinheads συμμετείχαν ενεργά σε πορείες του National Front η/και απευθύνοντας ναζιστικούς χαιρετισμούς και Sieg Heil σε συναυλίες, για να μην αναφερθούμε στο φαινόμενο του Paki bashing, ρατσιστικών επιθέσεων δηλαδή μελανόχρωμους συνανθρώπους τους που υπέφεραν όλοι αδιάκριτα από την ίδια μοίρα. Αυτή η αμφιλεγόμενη διάσταση στην ταυτότητα των skinheads αποτελεί ενδεχομένως και το κύριο χαρακτηριστικό τους αφού μετεωριζόμενοι μεταξύ επίσημου ρατσισμού στην καθημερινή τους ζωή αλλά και ανεπίσημου αντι-ρατσιμού στην συνύπαρξη τους με τους μαύρους συμπολίτες τους στα club της εποχής ώστε να έρθουν σε επαφή με τη μουσική της προτίμησης τους.
Απόψε λοιπόν ακούμε δείγματα της μουσικής που συνηθίσαμε να αποκαλούμε skinhead reggae!
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους skinheads ακολουθείτε τα παρακάτω link:
H Κοκκινομπαλόνη (@kokkinompaloni) και ο Αλέξανδρος Μπίστης (@albist), σε μια εκπομπή με θέμα: "Κοίτα, μαμά: χωρίς θέμα!", συζητάνε για τη "Χάρτα των Αθηνών" και τον μικρό Αντώνη.