Η αποψινή εκπομπή δίνει το... λόγο σε αυτούς που τον μεταμορφώνουν σε ρίμες από μικροφώνου, δηλαδή στους πρώτους chatters, toasters, deejays, MCs της Τζαμάϊκας που άλλωστε εφηύραν και καθιέρωσαν τον ρόλο του mic man στην παγκόσμια κλαμπ κουλτούρα!
Πάντα συντονισμένοι στους αμερικανικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, οι πρωτοπόροι Τζαμαϊκάνοι deejay εντυπωσιάστηκαν από τον τρόπο που οι δισκοθέτες του ραδιοφώνου μιλούσαν ρυθμικά και με παιγνιώδεις ομοιοκαταληξίες μεταξύ των μουσικών κομματιών και αποφάσισαν να δοκιμάσουν την ίδια τεχνική στο ''δικό'' τους ραδιόφωνο δηλαδή το soundsystem που αποτελούσε από την γέννηση του άλλωστε το μοναδικό μέσο μουσικής έκφρασης των κατοίκων των υποβαθμισμένων περιοχών του μητροπολιτικού κέντρου του Kingston, αποκλεισμένο από τα media και τις ανέσεις των uptown συμπολιτών τους που τους σνόμπαραν την πολιτισμική παραγωγή των downtown Τζαμαϊκανών της οποίας ένας από τους κυριότερους πόλους ήταν φυσικά τα κινητά υπαίθρια soundsystem.
Ο εικονιζόμενος Count Machuki θεωρείται κατά γενική ομολογία ο πρώτος τέτοιος deejay, ο οποίος φημολογείται πως κυκλοφορούσε διαρκώς με ένα βιβλίο υπό μάλης που δεν ήταν άλλο από το The Jives of Dr. Hepcat, γραμμένο από τον Dr. Hepcat, δισκοθέτη του Austin, Texas που αποφάσισε να σταχυολογήσει τις αγαπημένες και πιο δημοφιλείς του ρίμες. Ο Count Machuki όμως δεν αρκέστηκε στο να αναπαράγει όσα διάβαζε στο αγαπημένο του εγχειρίδιο η όσα άκουγε στους αμερικανικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, αλλά αποφάσισε να αρχίσει να πειραματίζεται ριμάροντας κατα τη διάρκεια παιξίματος τον κομματιών, κάτι που άρχισε να καθιερώνεται ως μόδα και αργότερα ως παράδοση στην κουλτούρα των soundsystem σε βαθμό που πολλά single κυκλοφορούσαν πλέον και με ένα deejay version όπου φημισμένοι deejays ρίμαραν πάνω στο original του δίσκου! Έτσι καθιερώθηκαν deejays όπως ο King Stitt που διαδέχτηκε τον Count Machuki στο Sir Coxson's Downbeat, ο U-Roy, ο Dennis Alcapone, ο Big Youth, ο Scotty, ο I-Roy, ο Dillinger, ο Sugar Minott και ο Lone Ranger που ακούμε στην εκπομπή επιλεκτικά θέλοντας να σκιαγραφήσουμε τις πρώτες 2 δεκαετίες της τζαμαϊκάνικης deejay music.
Άν λοιπόν στην δεκαετία του 60 ο ρόλος του deejay ήταν κυρίως να ριμάρει ''live and direct'' με τρόπο προσανατολισμένο ακόμα στο μέσο του ραδιοφώνου, κι ας συνέβαινε στα soundsystem dances, στην δεκαετία του 1970 με αφορμή την αναγέννηση παλιότερων riddims από το Studio One, μόδα που οφείλει πολλά κυρίως στον Sugar Minott, οι deejays του νησιού άρχισαν να αποκτούν πρωταρχικό ρόλο τόσο εντός όσο εκτός του studio σχεδόν αντικαθιστώντας σε σημασία τραγουδιστές η και vocal groups που μέχρι τότε μονοπωλούσαν το ενδιαφέρον και την αίγλη στα dances. Γι αυτή την έκκρηξη της τζαμαϊκάνικης deejay music θα μιλήσουμε περισσότερο στην επόμενη εκπομπή, εδώ κυρίως ιχνηλατούμε την απαρχή αυτής της τάσης συνδέοντας της συνειρμικά και υπαινικτικά με την προφορική παράδοση του νησιού, για την οποία έχουν γράψει τόσοι και τόσα όπως ο Edward Kamau Brathwaite στο History of the Voice η/και η Carolyn Cooper που εμπνεύστηκε και τον τίτλο ενός εκ των βιβλίων της από τον Vic Reid στην νουβέλλα του οποίου (Nanny Town) συνοψίζεται και η ουσία της αποψινής εκπομπής αντιμετωπίζοντας την γέννηση του φαινομένου του deejaying ως κομμάτι της προφορικής παράδοσης του νησιού όπου η γνώση και η αγάπη για την 'προφορικότητα' ακούγεται σαν 'ηχώ στα κόκκαλα και θόρυβος στο αίμα'...
!Καλή ακρόαση!
listen
Περισσότερα: 
